Gün batarken ulaştığım şehir, yıllar içinde fazlaca değişmiş olsa da, merkezdeki simge yapılar varlığını koruyordu. Öğrencilik yıllarımda, birçok yeri avucumun içi gibi öğrenmiştim. Bugün de eski bilgiler üzerinden yürümek bana büyük avantaj sağladı. Kendime kalacak bir otel bulmak hiç de zor olmadı.
Tuttuğum odaya çantamı yerleştirip biraz uyku için yalvaran gözlerime ve bedenime kulak vererek uzandım. Uzandığım gibi de uykuya daldım... Kalktığımda vakit, öğleden çıkmış, ikindiye doğru ilerliyordu. Arabaya atlayıp doğruca eski binasında eğitim vermeye devam eden tıp fakültesine, ordan da kantine gittim. Yılmaz'ın oradaki bir çalışan olabileceğini düşünerek diğer çalışanlara adını soyadını verdim. Sordum, soruşturdum ancak cevapları olumsuz oldu. Yılmaz'a dair hiçbir iz ya da haber yoktu.
