Mayıs... Kimilerine on iki ayın beşincisi olmasından başka anlam ifade etmese de benim için hep daha fazlası oldu. On dört mayısta doğmuş olmamın da bunda etkisi var mıdır bilmiyorum. Baharın görkemlisi, yazın habercisi, en sevdiğim aydı bu.
Kafenin verandasında oturmuş beklerken aniden çiseleyip kesilen yağmurun bıraktığı izleri seyretmeye başladım. Islak toprak kokusuna karışan bahçedeki çiçeklerin kokuları, ciğerlerime dolup yüzüme bir gülümseme armağan etti. Bahar, tabiatı uykusundan uyandırırken, insanları da her duyuya hitap eden bir şölenle ödüllendiriyordu. Bir anlığına gözlerimi kapatıp içimi saran tatlı huzura teslim oldum. Mekanda çalan gürültülü müziği de zihnimde susturmayı başarınca kendimi korunaklı bir sessizliğe bıraktım. Düşen yağmur taneleri, cadde ve yollar kadar ruhum
