Merdiven boşluğunda sessizlik hüküm sürüyordu. Demirhan, birkaç adım geride durmuş, gözleri merdivenlerin sonunda hareketsiz yatan Deren’deydi. Kalbindeki öfke, yerini bir anda korkuya bırakmıştı. Güçlü bedeni titriyordu; gözleri, yavaş yavaş kapanan Deren’in yüzündeki acıyı ve yorgunluğu gördükçe boğazında düğüm oluşuyordu. Her nefes, bir yanıyla korku, bir yanıyla öfke taşıyordu.
O sessizliği bozan bir ses, mutfaktan geldi. Birgül ve Emine Hanım, gürültüyü duyup salona doğru yönelmişti. Fakat merdivenlerin dibinde Deren’in hareketsiz yattığını gördüklerinde ikisi de donup kaldı.
Birgül’in çığlığı o an her şeyi paramparça etti.
“Deren Hanım! Deren Hanım, lütfen açın gözünüzü!”
Birgül hızla merdivenlere doğru koştu. Adımlarının sesi, malikanenin sessizliğinde yankılanıyordu.
O anda Se
