Nilay: “Gülsüm hadi insene kanka.”
“Nilay, korkuyorum.”
Nilay tekrar anıma geldi ve engelli elimi ellerinin arasına alıp şefkatle gülümsedi.
Nilay: “Bak, her şey çok güzel olacak ben yanındayım. Sana hiç kötü bir şey olmasına izin verir miyim? Hadi gel beraber gireceğiz içeri.”
Derin bir nefes aldım, dizlerimin titrediğini hissetsem de Nilay dan güç alarak indim arabadan. Mağazanın dışında büyük cam vitrinde birbirinden farklı modelde gelinlikler bulunuyordu. Dış dizaynı gerçekten güzeldi, pembe sakura çiçeklerine benzer bir konsept yapmışlardı. Çiçekler yapay olmasına rağmen hoş bir görsel sunuyorlardı, ben hala dış vitrinin ne kadar güzel olduğuna bakarken mağazanın açılan kapısı ile irkildim. Nilay ile aynı anda kapıya baktığımızda Asya teyzeyi görmemle yüzümde bir tebessüm oluştu.
