Yazanın Samet olduğunu anında anlamıştım o an aklıma az önce babamın kolumdan çekip çıkardığı bileziği hatırladım utanmıştım. Yutkundum ve mesajdan çıkarak Nilay’ın aramasına girdim, ruhum kırılmıştı gözünde dilenci gibiydik ben değil babamda öyleydi.
Çalma sesi yerine başkası ile konuştuğunu söyleyen bir cümle duyduğumda geri beni araması için beklemeye başladım o sırada Samet’in attığı mesaja girdim tekrar bu düşüncelerini sorguladığımda acaba ailesi de mi böyle düşünüyordu diye bir şüphelenmedim değil ama bana bu şekilde davranmaları için bir gerekçeleri yoktu. Nilay’ın araması ile tüm düşüncülerimi sözlere dökmek istedim.
“Alo”
Nilay: “Ya sonunda kanka ya, nasıl endişelendim neredesin sen?”
“Özür dilerim dostum ben nişan yemeğine gittik telefonu bir an almayı unuttum evden.”
Nilay
