İklim eve doğru ilerlerken öğrendikleri gerçekler ile aklı karman çormandı. Rüya’nın kardeşi olduğunu hatta Milat ile akraba çıktıklarına hala inanamıyordu. ilerlerken evin gölgesi çalındı suratına, birden ne kadar çabuk geldiğini anlamamıştı bile evde kimse yoktu. Evet, her şey bomboştu fakat bir eksiklik vardı. Tek bir ışık yanmıyordu evde. Babam, diğerleri... Nerede idiler? Birdenbire, derin bir irkilme hissettim! Arkam da ki bu soğukluk, da neydi? Fiziksel olarak değil, tedirgin edici bir boşluk, bir tehlike duygusuydu. Hızla arkamı döndüğümde, karşım da Milat vardı. Ama hayır! Milat neden ilk kez bana bu kadar yabancı gelmişti. Karşımda duranın Milat olduğunu siması söylese bile o olmadığına yemin edebilirdim. Bir şey vardı, ama onun ne olduğunu tam olarak çözemiyordum. Yüzü tanıdık
