28. Bölüm: Şafağa Yazılan İsim
Şafak, Konağın avlusuna ürkek adımlarla girdi.
Güneş doğuyordu ama ışığı, cesur değildi. Taş duvarların yüzeyinde gezinen solgun sarılık, sanki gecenin yaşattıklarını ifşa etmekten çekinir gibiydi. Horoz sesi bile isteksiz, rüzgârın uğultusu bile yorgundu.
Boran, yatağın kenarında oturuyor, Elif uyurken onu izliyordu. Gece boyunca ilk defa kalbinin ritmi bu kadar sakindi. Gözlerinde onca savaş, onca öfke, onca yalnızlıktan sonra başka bir şey vardı şimdi: Bir eve dönüş duygusu. Teninde hâlâ onun sıcaklığı duruyordu. Saçları yastığa dağılmış, yüzü yarı ışıkta, yarı gölgede… Bir rüyaydı sanki; dokunsa uyanacak.
Sessizce ayağa kalktı. Üzerine gömleğini geçirdi. Yatağın yanındaki sandalyeye özenle bırakılmış çarşafa baktı. Beyazlık… Ama artık sadece renk deği
