45.BÖLÜM "EZEL"
Ezel, sonsuz.
*
BEŞ AY SONRA
"Neredeymiş benim güzel kızım?"
Adımlarımı hızlandırarak salona girdiğimde gözlerim halının üzerinde dolandı. Gördüğüm kırmızı lekelerle dudaklarım aralanırken, bana şirince gülümseyip ellerini sağa sola sallayan Mahru'ya baktım. Her yeri kırmızıya boyanmıştı sanki. Elindeki kirazların yarısını yemiş, yarısını da üzerine ve halıya dökmüştü.
"Kızım, ne yaptın sen?" dedim hayretler içerisinde.
Dudaklarını aralayıp anlayamadığım bir şeyler söyledi. Beni gördüğünde mavi gözleri pırıl pırıl parlamış, gözlerini kocaman açmıştı. Yüzü o kadar tatlıydı ki ona kızamıyordum bile. "Ne yaptın sen anneciğim?" dedim yorgunlukla kızıma yaklaştım.
Onu bırakıp üzerimi değiştirmek için odaya çıkmıştım. Kadriye Teyze'ye Mahru'ya göz kulak olmasını istemişti
