Babasını görebilme amacıyla, üzerinde okulun formasıyla, hastanenin üçlü metal sandalyelerinde oturuyordu. Turnuvadan sonraki günün sabahıydı; okula gitmeye hazırlanırken, hastaneden bir telefon almıştı ve sonunda babasının pek iyi durumda olmasa da, uyandığını öğrenmişti. Kış ayında olduklarından üşümemek adına yeni aldığı külotlu çorabı giymişti, fakat İrem'in yarım saat önce atmış olduğu hikayeleri izlerken, tırnak uçlarıyla üst kısmında delik açmaktan kendini alamadı. Bunu öfkeden mi, kıskançlıktan mı yoksa yalnızca üzüntüden mi yaptığını çözememişti; fakat fotoğraftaki Emir'in gayet mutlu göründüğünü net bir şekilde anlamıştı. İrem, elinde çiçek buketiyle öndeydi; üzerinde okul forması olduğunu belli edecek şekilde beyaz bir gömlek ve siyah kravat vardı. Çocuk ise değnekten destek ala

