Ertesi sabah herkes dokuzda kahvaltı masasındayadı. Normalde geç kalkan Teodor bile o gün için erkenden kalkmış, kahvaltıya dahil olmuştu. Mia etrafa neşe saçıyordu. Onun neşesinden payını alanlar da sofrada güle oynaya kahvaltı ediyorlardı.
Mia korktuğu soruyu sordu.
"Sera ne zamana kadar buradasın?" Kız zaten bir senesini devamsızlık yüzünden kaybetmişti. Uzun süre kalamayacağını bildiğinden Mia kendisini şimdiden ayrılığa hazırlamak istiyordu.
"Üç gün daha buradayım. Sonra üniversiteye devam."
Mia dudak büküp Simon'a baktı. Düğününde sera olmayacak mıydı yani? Oysa kızı nedimesi yapmayı o kadar çok istiyordu ki ..
Simon'a doğru eğilip kulağına fısıldadı. "Düğünü bir an önce yapalım desem ne derdin?"
Simon gülerek "Evet, evet evet!" diye bağırdığında sofradaki herkes onlara baktı
