5 Yıl Sonra
31 yaşında, hayatından keşke kelimesini tamamen çıkarmış, her yaşananda muhakkak bir hayır vardır düsturuna sığınmış bir kadın olarak bu yaşıma kadar yaşadığım hiçbir şeyden pişman değilim. Çünkü anladım acı da nasibin kadar yaşanıyor mutlulukta. Sen çok istiyorsun diye daha fazla mutlu olamıyorsun mesela ya da daha çok ağlamak istiyorsun diye gözyaşların nasibinden fazla akmıyor gözlerinden. Hele hele şimdi olduğum noktaya bakınca nasıl o yaşadıklarımı neden yaşadım diyeyim, nasıl diyeyim bunu? Her şeyden önce bu kendime ardından kocama ve nihayetinde tüm sevdiklerime haksızlık olmaz mı? Açıkçası bence olur..
Biliyorsunuz zaten tekrar tekrar anlatmama gerek yok, neler yaşadım nerelerden bugünlere geldim iyi biliyorsunuz.. Bilmediğiniz ise benim yaşadığım kaderi kimse yaşamas
