Yaşadığım aydınlanmayla birlikte daha iyi hissediyorum artık kendimi. Tamam mutlu olmayı herkes ister ben de istedim yalan yok, gel gelelim olmayınca olmuyor kaderle inatlaşmanın da bir anlamı yok bir yerde değil mi? O gün bolca sövmeli bolca kendime kızmalı bir günün ardından, mutfağa geçip sayenizde şarkısını söyleye söyleye bir sürü şey yaptım sonra Timuçin'i es geçip binaya dağıttım, ona vermek gelmedi içimden.. Bu beni kötü yapacaksa da yapsın.. Ondan sonra da kendi düzenime geri döndüm ve o günün üzerinden bir hafta geçti. Bu bir hafta boyunca derslere girdim, evimle ilgilendim. Bizim çocuklarla eski düzenimize döndük onlarla görüştüm sık sık maalesef Jane'i aşamadık. O da geliyor sürekli tam bir yapışkan ne Olivia mutlu ne ben John Olivia istemiyor diye istemiyor ama Berk asla rahat
