"Mavi"
Kavuşmak aslında bana göre, birleşmek bir olmak demekti. Ama bu sefer sesini duymak , yazdığı iki kelam, mesajın sonuna koyduğu gülücük olmuştu. Bununla bi süre idare etmek zorundaydım.
Sesimi duymak istemesi bile kalbimin kanatlanıp uçmasına neden olmuştu.
Konuştuğumda sesi gidince, arkadan bir kahkaha duyulacak benimle dalga geçtiğini söyleyecek diye ödüm kopmuştu. Ama kadar samimi geliyordu ki bana. Sanki yıllardır bir aradaymışız yolda yürürken karşı karşıya gelip bir "pardon''la geçiştirmişiz gibi. Sahi karşılaştık mı daha önce acaba. İnsan nasıl görmeden geçebilir ki o kahverengi gözleri.
Belki de gördüm, dikkat etmedim diye kendime kızıyordum.
"Sesin çok güzel , naif geliyor. Beklemiyordum " dedi. Senin sesini duyunca ses telleri bile gevşedi diyemedim. Gülmekle yetind
