Yola çıkalı saatler olmuş , gözümü açtığımda uçsuz bucaksız bozkır önümüzde uzayıp gidiyordu.Konumdan takip ettiğim kadarıyla Ankara semalarına girmek üzereydik. Sabaha karşı güneş doğmak üzereydi.Buğday tarlaları altın gibi parlıyordu. Bu bozkır adamı şair eder diye düşündüm.Selim nöbetten çıkmış olmalıydı. Hemen mesaj attım.
"Günaydın bozkırımın güneşi."
Selim-"Günaydın güzellik bu saatte neden uyandın.Nerden aklına geldi bozkır."
Mavi-"Fotoğraf atsam bakabilir misin."
Selim-" Bakarım tabi at bakalım."
Sırtımı bozkırda dönüp fotoğraf çektim attım Selime.
*Fotoğraf*
Selim-"Sen nerdesin Mavi." Belli ki şaşırmıştı.
Mavi-"Sevgilime gidiyorum."
Selim-"Tövbe tövbe aklıma kötü şeyler geliyor."
Mavi-"Benim aklıma sen geliyorsun.Sana geliyorum nasipse."
Selim-"Güzelim sabaha karşı mes
