Elisa yatağında mutlu bir şekilde gerinerek gözlerini açtı ama yanında hissettiği boşlukla mutluluğu kısa sürdü. Andrew yanında yoktu. Huzursuz bir şekilde yataktan kalkarken yatakta dün gecenin izlerini taşıyan kanı gördü ve saç diplerine kadar kızardı. Tanrım! Dün gece ne yapmışlardı öyle! Elisa dün geceyi hatırladıkça yüzündeki şapşal sırıtışa engel olamıyordu. Dün gece her şeyiyle Andrew'un olmuştu. Sadece bedenen değil ruhen de artık onundu. Elisa'nın bir yanı bir an önce Andrew'u görmek isterken bir yanı da dün gece yaşananların vermiş olduğu utangaçlıkla onun yüzüne nasıl bakıcağının hesabını yapıyordu. Her nasılsa bu duruma alışmak zorundaydı zaten. Bundan sonra Andrew'suz tek bir gün bile geçirmek istemiyordu. Ona aşık olmuştu ve bunu Andrew'a söylemekten de hiç çekinmemiş
