BÖLÜM 21/ KARAR
***
Üstüm başım ıslak bir şekilde eve girdiğimde annemlere çaktırmadan odama çıktım. Saçlarım vıcık vıcık olmuş yüzüme yapışmıştı. Hızlıca kurulanıp aynada saçımı tararken kendimi süzüyordum.
Saçlarıma dokunmayacak ve kendi kendine uzamalarını bekleyecektim.
O anları hiçbir şekilde aklımda bulundurmamaya çalışıyordum. Çünkü kötü bir kâbustu ve bitmişti.
Bir kaç saat sonra Çisel pijamalarıyla bize geldiğinde eğlenceli dakikalar geçirmek için neler yapacağımızı konuşmuştuk. Annemlerle beraber akşam yemeği yemiştik ve şimdi salonda kös kös oturuyorduk. Annem mutfağa gitmişti. Babam da şekerleme yapmak ve de bizi yalnız bırakmak için odasına çekildi.
Çisel'e göz ucuyla bakarken ona Berkay'ı anlatıp anlatmamak arasında çelişkiye düşmüştüm. Ama eninde sonunda öğrenecekti ve
