Hastaneden çıkıp eve gelmiştik. Serum bittikten sonra daha da iyi olmuştum kendime gelmiştim. Olaylara bir an önce el atmamız lazımdı.
"Şimdi ne yapacağız ? " diye sordum hemen.
Alt kata inmiştik, Emre kapalı olan bilgisayarları açtı. Kulübenin görüntüsünü bakıyorduk. Ne birileri vardı ne de dayımdan en ufak bir iz vardı. Dayıma ne olmuştu bilmiyorduk. Eğer geçmişe birimiz daha gidersek başımız tehlikeye girebilirdi. En doğru karar benim Fatihin bana teklif ettiği güne gitmemdi.
"Ne yapacağız ben de bilmiyorum. Bildiğim tek şey bir an önce bir şeyler yapsak iyi olur babamın başı belada gibi. Umarım ben yanılıyorumdur ama uzun süredir hiç ses seda yok babamdan."
Hepimiz gözü bilgisayar ekranındaydı. Dayımın kulübeye gelmesini bekliyorduk. Ama dakikalar ilerledikçe içimizde en ufak bir
