Tam 3 gün geçmişti. Yine geçmişe gelmiştim. Yine aynı evdeydim, yine çaresizce bir şeyler düzelsin diye bekliyordum. Oğlum bunun altından tek başına kalkabilir miydi bilmiyorum? Tek bildiğim şey o da babası gibi çok güçlü biri. İbrahim, Emre diğer muhafız yanındaydı. Kalbimin bir parçası gelecekten kalmıştı ama bu işin içinde başarılı bir şekilde çıkacağına inanıyordum.
Fatihle, birlikte oturduğumuz ağacın altına doğru ilerledim. Yaram hâlâ iyilesmemişti. Biraz canım yanıyordu. Kalbimin yarasın 15 yıl geçmişti ama hâlâ tazeydi. Aklıma eski günler gelince yüzümde silik bir tebessüm oluştu. Kollarımı birbirine bağladım. Uzaktan ağacı izledim. Sanki orda Fatih vardı ve ben oraya gidemiyordum.
Bir adım daha atıp durdum. Kalbim gitmek istiyor, ayaklarım buna engel oluyordu. Eğer oraya daha ç
