"Neden geldin?"
Ben şok içinde ona bakarken o rahat bir tavırla omuz silkti. "Çünkü canım istedi."
Bıkkın bir nefes verip göz devirdim ve kulaklıkları tekrar kulağıma takarak müziği başlattım. Koşmayı sevmiyordu değil mi? O halde peşimden gelmezdi.
Bana şaşkınlıkla bakarken onu umursamadan koşmaya başladım. Ondan uzaklaştıkça arkamdan gelmediğini hissediyordum. Hatta bir ara dönüp arkama baktığımda banka oturmuş telefonuyla oynarken gördüm.
Gelmiyordu ama gitmiyordu da.
Zaten normalde de bunu yapmıyor muydu? Ne bana tam anlamıyla geliyordu, ne de tam anlamıyla hayatımdan çıkıyordu. İstediği buydu, hayatımda bir köşede öylece durup aklımı karıştırmak.
Ağaçlık alana tekrar girdiğimde beni artık görmediğine emindim. Yavaşlayıp bir ağaca yaslandım ve ellerimi dizlerime koyarak derin nef
