Elimdeki çantayı sıkıca tutup ilerlemeye devam ettim. Yoongi ve Namjoon beni az ilerideki arabada bekliyordu ama ben yine de gerginliğimi atamamıştım.
Ağaçlık alana girip ağaçları saymaya başladım. Mesajda yazan gibi on yedinci ağacın dibine geldiğimde çantayı yavaşça bıraktım ve etrafıma bakmaya başladım. Etrafta kimse yoktu ve akşam üstü olduğu için yeterince ürkütücü bir atmosfer vardı.
Bir süre etrafa baktıktan sonra yavaş adımlarla geldiğim yolu geri döndüm. Arabaya yaklaştığımda Yoongi arabadan indi ve bana doğru yürümeye başladı.
"Bir şey oldu mu?"
Kafamı iki yana sallayarak ona doğru yaklaştım ve kollarımı bedenine sardım. Korkmuş muydum bilmiyorum ama şu an bir desteğe ihtiyacım olduğu kesindi.
Yoongi, kollarını bedenime sarıp saçlarıma küçük küçük öpücükler bırakırken namjoo
