Bir an Cihan'ın kahverengi gözlerine bakma gafletinde bulundu. Adamın yorgun siması bir ok gibi saplanmıştı zihnine. Kendi eserine bakıyordu aslında. Bunun farkındalığı tekrar gözlerinin dolmasına neden oldu. Durumu çaktırmamak için bakışlarını çekip alt dudağını dişledi ve derin bir nefes alarak buhranlı halinden kurtulmayı umdu. Sonra "Evet, sizinle tanışmıştım," dedi kısık bir sesle.
"Çok tuhaf belki ama bu kadar kişi içinden bir tek sizin yüzünüz tanıdık geliyordu bana. Bunu öğrenince rahatladım biraz. Hafızam düşündüğüm kadar uzaklara gitmemiş demek ki..."
'Beni hatırlıyor mu?' düşüncesiyle bakışlarını Cihan'a döndü Kader. Sadece beş gün tanıma fırsatı bulduğu bir adamı ne kadar iyi tanıdığına dair bir fikri yoktu. Cihan şu an numara da yapıyor olabilirdi gerçekten hiçbir şey hatırl
