❉ Yabani| Bölüm 29❉
Çiçek sonunda kendine gelip biraz bekledikten sonra kendi evine gitmişti. Onu yalnız bırakmamak adına ben de onunla beraber gitmiştim. Duygusal bir insandı Çiçek, ve duygularının verdiği zayiflikla kendine bir şey yapma ihtimalini düşünmüştüm. Bu endişe değildi, gerçekten insanlar duygusal evrelerinde intihara meyilli olurlardı. Kendimden biliyordum. İnsan kendini gerçekten savunmasız hissediyordu. Eve girip koltuklardan birine otururken Çiçek hemen karşıma geçti. Gözleri dolu doluydu "Biliyor musun? Bu ev hiç kalabalığa şahit olmadı. Ya babam evde olurdu tek başına, ya da ben. Mutlaka birimiz eksikti bu evde. Babam görevde olduğu zaman gece yarılarına kadar onu beklerdim." Sesi yarı ağlamaklı çıkarken konuşmaya devam etti. "Annem küçükken bıraktı beni. Zaten biliyorsun, ben ona
- Yazar
