DESTAN’DAN…
“Ben şimdi komutan mı oldum genel kurmay amca?”
Oğlumun sorusuna genel Kurmay başkanı gülümseyerek cevap verdi. Salon kahkaha atıyordu.
“Oldun tabi hem de en üst düzeyde komutan oldun. Onun için bir hediyeyi hak ettin.”
“Hediye de mi var?” dedi yeniden. Çocuk olmak böyle bir şey. Karşındaki adam genel kurmay başkanı da olsa aklına ne gelirse söyleyebiliyorsun.
“Var tabi hediyesiz olur mu? Getirin bakalım paşamın hediyesini” dedi komutan. Gözlerim kocama kaydı öyle mağrur öyle gururlu bakıyordu ki. Gözleri ıslanmış. Mutluluktan ağlıyor.
İçeri damalı bir akülü araba geldi. Ata’nın mavi gözleri açılabileceği son noktaya kadar açıldı. Sahneden “Kardeşim” diye bağırdı Ateş Alp’e. “Ateş ile Rüzgârı al. Aras abi Deniz abla sizde gelin. Bakın Genel kurmay amca ne almış. Hadi hep
