''Her sabah okulun sobasını yakan birisi var, erkenden gelip sıcacık bırakıyor okulu kim olduğunu bulmak istiyorum.''
''Ne yapacaksın kim olduğunu bulup?''
''Teşekkür edeceğim.'' diyerek duraksadım. Birkaç saniye iyice inceledim yüzünü. Aslınca ben sorumun cevabına baktığımı şimdi fark ediyordum.
Bir adım daha atarak yaklaştım ona, ''Ya da teşekkür etmeyeyim üsteğmenim, siz teşekkürden hoşlanmazsınız.''
Söylediğim sözün ardından dudaklarında hafif de olsa bir kıvrılma görmüştüm. Evet çıkarımım çok doğruydu her sabah erken gelip sobayı yakan kişi Dağhan'dı. Bunu yapıyor olması sınıftan çok benim içimi ısıtmıştı. Böyle içime tarif edemeyeceğim bir sıcaklık serpmişti. Bu sıcaklığı daha da harlayan onu ufak da olsa gülümsemesi miydi tam da şimdi?
''İşin bittiyse çıkalım sınıftan.''
Duyma
