Çocukların inmesine yardım etmeye başladım tek tek. Kerim'in elinden tuttuğumda bana sıcacık gülümsemişti. Üzerinde Dağhan'ın ona aldığı kont vardı. Beresi ve atkısı da tamdı. Tüm çocuklar içeriye girdiğinde servis şoförüne veda edip arkalarından adımladım.
Bu his çok özel ve ömrümün sonuna kadar yaşamak isteyeceğim kadar da kıymetliydi.
Çocuklarımın arkasından ben de sınıfa adımladım. Herkes güzelce çantasını sırasına bırakmış ve montlarını çıkartmaya başlamıştı. Düzenimiz böyleydi bizim herkes ilk önce çantasını bırakıp sonra da montunu asarak tekrar sırasına otururdu. Sıralarına yerleştiklerinde gülümsedim.
''Günaydın tekrar.''
''Günaydın öğretmenim!''
''Oturabilirsiniz.''
Ben de masama oturup onlarla her sabah yaptığımız o sohbeti yapmaya başladım. Onlarla sohbet etmeyi çok sev
