🫀
(Dilara'nın ağzından)
O sırada Açelya'nın sesini duydum.
"Dilara!"
Kafamı çevirip ona baktığımda beni arıyor gibi bir hali vardı.
"Annen ve ablan ameliyata alındı neredesin sen?"
"Şey ben bir an buraya oturdum."
"Bu çocuk kim?"
Yanımdaki çocuk elini Açelya'ya uzattı.
"Yiğit ben."
(Yaaa gerçek değil sandınız dimi. Seviyorum sizi ters köşe yapmayı. Kitabın önünde uzun bölümler olsa belki bir ihtimal yapabilirdim. Ancak finale az kaldı 😂😂)
"Bende Açelya. Hadi kalk gidelim."
Ayağa kalktım. "Teşekkür ederim dertleşmek iyi geldi."
Yüzünde buruk bir gülümseme vardı. Bir daha karşılaşmayacağımı bildiğim bu gülümseyen çocuğa el salladım ve ameliyathanenin önüne gittim.
Saatler geçiyordu. İkisinin ameliyatıda saatlerce sürdü. Rüzgar abi ve babamın yüzünde ki o korku. İkisinin d
