Merakla Erkan abinin yüzüne bakmış ne diyeceğini bekliyordum. Öyle endişe ve telaş dolu bakıyordu ki, söyleyecekleri korkmama sebep oluyordu.
Gözlerini eğdiği yerden kaldırıp dudaklarını aralayan Erkan abi "Onur..." dediğinde elektrikler gitmişti.
Ben telaşla karanlıkta göz gezdirirken "Ne oldu şimdi?" diye soru yönelttim.
Oturduğum yerden kalkıp gözümü karanlığa alıştırmaya çalıştım. Karanlıktan korkuyordum ama belli etmemeliydim. Kapı olduğunu tahmin ettiğim yere döndüğümde mum ışığı içeriye süzüldü.
Daha sonra bağırışmalar aynı şeyi söylüyordu.
"İyiki doğdun Hüma! Mutlu yıllar Hüma!"
Elektriklerin gelmesiyle karşımda elinde koca pastayla duran annemi gördüm. Her defasında beklenmedik anda doğum günlerime renk katar, kendince kutlardı.
Mahallede ki insanları toplayıp bunu organize
