Gözlerimi açtığımda etrafa bakındım. Teknede uyuyakalmıştım. Kalkmaya çalışırken karnımda duran bacakları farkettim. Enes'in bacaklarını hemen itip ayağa kalktım.
Enes homurdanarak "Ya kızım! İnsan hiç böyle uyandırılır mı?" diye söylendi.
Çıkan ses tonuna gülmek istesemde gülmedim. Bu kadar yakınlaşmamalıydık.
Ellerimi belime koyarak "Doğru insanlar böyle uyandırılmaz ama öküzler için aynı şeyi söyleyemem." diye gürledim.
Enes, yattığı yerden kalkmaya çalışarak "Laflara bak, ben hiç öküze benziyor muyum?" diye sordu kendisini göstererek.
Enes'i itip "Tıpkısının aynısısın." dedim ve Çınar dedeye bakmak için güverteye gittim.
Çınar dede uyanmış bir şeyler yapıyordu. Güzel kokular burnuma doluyor, aç olan karnımın daha da acıkmasına sebep oluyordu.
Beni farkettiğinde "Oo! Günaydın kız
