Yorgun...
Bitkin...
Boş...
Hayatta ne kadar anlamsızlık varsa hepsini üzerimde hissediyordum. Neredeyse iki haftadır, evde televizyon karşısında oturmuş evlilik programları izliyordum.
Psikolojim almış başını gidiyordu. Evlenme fikrine kendimi çok kaptırmıştım. Hatta bununla ilgili rüyalar görüyordum. En sonuncusu beni evlenmeye daha çok ikna etmişti.
Hayatta ki tek gayesi çalışmak olan bir kız için çok ağır psikolojik problemler yaşıyordum.
Enes'in her yanıma gelişinde evlilik teklifi etmesini bekliyordum. Dişlerim görünür vaziyette Enes'e sırıtıyor ve tatlı tatlı yüzüne bakıp alakasız yerlerde 'evet' diye bağırıyordum.
Ne kadar komik bir durum olsa da düşünebildiğim başka hiçbir şey yoktu. Evlenmeyi kafama koymuştum. Şimdi de karşımda duran Enes'e bakıp iç geçiriyordum.
Yüz hat
