Hayat bazen sana oyunlar oynardı. Gerçek ise, sana bu oyunu hayat değil insanlar oynardı. Bencil ve açgözlü insanlar.
Sen...
Ben...
Bir başkası...
Hepimiz aynıydık. Tek farkımız kalbimizi duyabilmemizdi. Kalp demek hep aşk, sevgi, mutluluk demek değildi. Bazen nefreti bile kalbinle duyabilirdin.
Zaman ilerledikçe çoğu şeyleri duyamazdın. Hayatına yeni anlamlar yükledikçe bazı şeyleri göremezdin. Sonra bir gün duymadığın, görmediğin şeyler bir patlak verir ve güm...
Olaylar gelişir. Birçok hata yaparsın ve bu hataları yapmaya devam edersin. Her şey bir karmadan ibarettir. İyilik yaparsan iyilik, kötülük yaparsan kötülük seni bulur.
Belki yaşadığım şey bir karma değildi ama oyunun kuralı bundan ibaretti. Ben ise oyun oynayanları bulacak bir oyuncaktım.
Kim, neden benimle oynuyor
