36. Bölüm
Hifa'dan Zaman her zamanki gibi akıp gidiyor, bizi de beraberinde sürüklüyordu. Şu birkaç yılda, hatta birkaç ayda o kadar çok şey yaşamıştım ki.. Şimdi onların hepsi de geçmişte kalmıştı. İyiydim, iyiydik. Göbeğim biraz daha büyümüş, oğlum kendisini iyice belli etmeye başlamıştı. Geçen zamanda herkesle tek tek özlem gidermiştim, hepsini de öyle çok özlemiştim ki uzunca süre hiç yalnız kalmadığım için şikayet etmedim. Yalnızlığı seven bir insandım, bazen biraz köşeme çekilmek yalnız kalmak isterdim. Her zaman kalabalık olan bir ailenin çocuğu olmama rağmen, kalabalıklar bazen beni boğardı. Kısacık bir süre sadece kendimle baş başa kalmak isterdim, küçüklüğümden beri böyleydim. Özellikle resim odam benim için her şeydi, orası benim yalnızlığımı etrafa saçtığım yerdi. Rahatlar, kafamı boşal
- Yazar
