34. Bölüm
Hifa'dan Uzun uzun Meriç'le konuşmuştuk, önce ben başımdan geçenleri anlatmıştım. Babamın beni alıkoyduğu ilk günden bugüne kadar ne yaşadıysam hepsini bir bir anlatmıştım. Çoğu yerde de ağlamıştım dayanamayarak. Meriç sürekli beni yatıştırmak zorunda kalmıştı, bizim için fazlasıyla endişeliydi zaten. Birde ağlamam -üstelik onun yanında değilken- onu daha da kötü bir hale sokuyordu. Bu şekilde telefonun bir ucundayken kelimelerinden başka yapabileceği bir şeyi yoktu. Son olarak bugünü ve babamın beni artık burada alıkoymayacağını da anlattım. Derin bir nefes aldım ve içli bir şekilde geri verdim. " Peki sen nasılsın?" birkaç saniye hiçbir şey söylemedi. " İyiyim... Özür dilerim Hifa, ben seni oradan çıkarmak için elimden geleni yaptım ama.." bunları söylerken sesi fazlasıyla çatallaştı.
- Yazar
