32. Bölüm
Hifa'dan 1 Ay sonra... Her gün biraz daha içime kapanmıştım. Hâlâ hiç kimseden bir ses olmayışını içime sindirmeye çalışıyordum. Ve sürekli kendime aynı soruyu soruyordum. Neden? Neden bir türlü gelmemişti Meriç, sadece Meriç'e değildi kırgınlığım. Hiç mi kimse beni merak etmiyor, aramıyordu. Ailem, arkadaşlarım, kardeşim. Neden hiçbirini yanımda göremiyordum, oysaki ben hepsini çok özlemiştim. Bu kadar uzun sürmemeliydi benim burada kalışım. Onlara ihtiyacım vardı ve burada olan hiçbir şeyle daha fazla vakit geçirmek istemiyordum. Düşünmemeye çalışmakla günlerimi geçirmek istemiyordum. Her gün bir şey olacak ve Meriç gelecek diye beklemekten yorulmuştum. Elimi karnıma koydum, yine bir sürü göz yaşı birikmişti. İyice kendi içime gömülüp kendime sarıldım. Sürekli yutkunuyor ve dişlerimi
- Yazar
