Son iki hafta çok zor geçmişti. Bütün gece soğukta teknede açık alanda kalmam üzerine bir de soğuk suya düşmem hastalanmama sebep olmuştu ve astımımdan dolayı bu tür durumları çok zor atlatıyordum.
Kullandığım ilaçlar yeterli olmayınca doktor hastaneye yatışımı yapmıştı ama olanları ailem öğrenmesin diye yalnız kalacak olsam da durumumu yine saklamak zorunda kalmıştım. İlaç üstüne ilaç, serum üstüne serum derken her anımda Saygın yanımda olmuş beklediğim yalnızlığı hissettirmemişti.
Hastanede yattığım günler benimle kalmış, ateşim çıktığında uyumadan başucumda sabahlamıştı.
Eve taburcu olduğumda da yine tek bırakmamış yemek yediğimden, ilaçlarımı içtiğimden ve yeteri kadar uyuyup dinlendiğimden emin olmuştu.
Olanlardan sonra uzun süre de hasta yatınca işten kovulacağımı düşünmüştüm ama
