Aynadaki Yüz Benim mi?
Gün batımı.
Sessiz bir villa.
Ve orada… Neva’nın geçmişi canlı bir kadına dönüşmüştü.
Neva, Sibel’in karşısında duruyordu.
Elinde silah.
Ama tetiğe değil, gözlerine odaklıydı.
Sibel ise ne korktu ne saklandı.
> “Sana neden soruyorum, biliyor musun?” dedi Neva.
“Çünkü o kadar çok yalan dinledim ki…
bir tanesinin içinden gerçek çıksın istiyorum.”
Sibel başını hafifçe yana eğdi.
Onda tanıdık bir şey vardı.
Bir bakış, bir nefes, bir damar…
Kanlarının sesi aynıydı.
> “Ben senin annenim, Neva.”
“Kanıtla.”
---
Geçmişin Sarsıcı Gerçeği
Sibel, masasının çekmecesinden bir kolye çıkardı.
Neva’nın bebekken bileğinde olan…
ama yıllar önce yok sayılan kolyeydi bu.
> “Seni korumak için verdim.
Ama sonra… seni koruyacak hiçbir yer kalmadı.”
Neva’nın
