POYRAZDAN
Dile kolay tam dört yıl geçmişti, bugün oğlumun doğum günüydü, ve hepimiz bir aradaydık. Kavga yoktu gürültü yoktu. Oğlumu bugün tam dört yaşına basıyordu, Vera’nın kuğu gibi ordan oraya süzülmesini hayranlıkla izledim, Alpay’la adeta çocuk gibi olmuştu.
Ne kadar ısrar etsem de o acıyı bir daha çekmem diye kesin bir dille çocuk istememişti. Ne dese razı geliyordum, onu incitip kırmak düşüncelerimde bile geçmiyordu. Hayatını bana adayan kadına deliler gibi aşıktım..elbet bir gün Alpay’a kardeş yapalım diye tutturacaktı, o günleri dört gözle bekliyordum.
Bu kez de kendisine benzeyen kızım olsun istiyordum adını bile koyduğumuz Işıl kızımızı, dört gözle bekliyordum, ismi vardı kendisi de inşallah olacak diye geçiriyordum içimden.
Vera anneliğini hakkıyla yapıyor, Alpay ağlad
