ERCÜMENT
Daha İstanbul’dan ayrılmadan izinli olduğum halde atama yazım geldi. İstanbul’a atamam çıktı. Bunun sebebi tabiki Alparslan. Neymiş efendim ben kendimi Balıkesir’de harcıyormuşum. Bana burada ihtiyaç varmış. Sabah sabah aldığım haberle bir haftaya yakındır bulundukları hastaneye gittim. Adamlar hastaneyi resmen ablukaya almışlar ve içeriye elini kolunu sallaya sallaya girmene izin vermiyorlar. Alparslan’nın bulunduğu kata çıkabilmek için mecburen Pars’ı aramak zorunda kaldım. Pars telefonu açar açmaz
“Şu korumalarınıza beni yukarı almalarını söyle yoksa elimden kaza çıkacak”
“Sana da günaydın devrem arıyorum hemen” diyerek telefonu kapattı. Korumaya telefon gelince asansörün önünden çekildi. Ben yukarıya çıkınca beni Pars karşıladı.
“Hayırdır. Ne bu sinir” dediğinde yine aynı
