MELİSA
Arabada giderken gerçekten çok yorulduğumu anladım. Ayaklarım sızlıyordu. Pars ile arabanın arkasında oturuyorduk.Rahatlamak biraz olsun ayaklarımın sızısını hafifletmek için ayakkabılarımı çıkardım. İkimizde sessizlik içerisinde evimize doğru gidiyorduk. Ne ara uyuduğumu hatırlamıyorum. Gözümü açtığımda Pars beni kucağına almış arabadan indiriyordu. Ben kendime gelmeye çalışırken
“Uykunu bölme bebeğim. Uyu” dedi sakin çıkan sesiyle
“Dalmışım” dedim mahmur uykulu çıkan sesimle
“Biliyorum hayatım.”
“Ben yürürüm beni indirebilirsin” dediğimde
“Eşikte yine kucağıma alacağım için gerek yok ben taşırım seni” dedi burnuma öpücük kondurarak. Bu geceyi ikimizde böyle hayal etmemiştik bundan eminim. Aklım hastanede bebekte kalmıştı. Evin girişine geldiğimizde Pars
“Bebeğim boynuma sı
