Başını yerden kaldırmamıştı. Kimseden bir hareket gelmeyince hızla başını yerden kaldırdı. Tüm gözlerin üzerindeydi. Onları görmek istemiyordu. Bu evde yaşamak, onlarla olmak, her an yüzleşmek, her geçen dakika artan nefretini hissetmek istemiyordu. Sadece huzur istiyordu. Biraz olsun huzurdu tek istediği. “ Size odamdan defolun dedim.” diye bağırdı. Biraz afallasalar da yaşadığı acıya vererek sesini çıkarmamışlardı. Sessizce odayı terk etmeye başlamışlardı.
“ Ben.” diyebilmişti Sude ama nasıl devam edeceğini bulamamıştı.
“ Çık Sude.” Dedi. Kız başka bir şey söylemeye gerek görmemişti. Onun acısını anlayabiliyordu. O yüzden üstelemeden dışarıya çıktı. Murat ablasının yüzüne baktı. Gitmesini isteyeceğini biliyordu ama yine de ondan duymak istemişti. Masal, başıyla gitmesini işaret etmiş
