KARDELEN
Korku, heyecan, merak, telaş... Hepsi bedenimde çoktan yerini almıştı. Onun üzerimdeki varlığı bile başlı başına büyük bir tehlike teşkil ediyordu benim için. “Beni kudurtup sonra da, boşaltmayıp deli eden sanki sen değilmiş gibi bakıyorsun güzelim. Bilmesem inanacağım! Hatta bizzat yaşamasam diyeyim ona.”
Utangaç bir şekilde dudaklarımı büzdüm. Artık kaçacak yerim kalmamıştı, o malum an gelip çatmıştı...“Ama ne yapayım, sen damarıma basıyordun ve beni sinir ediyordun önce. Ben de karşılık olarak ancak bu yöntemi uygulayabiliyordum!”
Cihan Ali gözlerini kıstı, yüzünde o meşhur alaycı sırıtış belirmişti. Yavaşça üzerime daha da çok eğildi. “Yani beni delirtmek için mi geldin bu dünyaya?” diye sordu sesi normalden daha kısık ve boğuktu.
Yutkundum. Gözlerimi kaçırmaya çalıştım a
