KARDELEN
Kapı ağır aksak açıldı, tahta kapı uğultuya bırakarak arkasında koca bir gölge bıraktı. O anda kalbim çarpıp durdu. Cihan Ali gözlerini devirdi, omuzlarıysa her şeye hazırlıklıymış gibi gerildi. Hızla adım atarken sesi içimde yankılandı. “Ne işin var burada lan?!”
Lara duraksadı. Valizini kucaklamış, titreyen ellerini kıstı. Ne diye bu kadar korku doluydu bilmiyorum ama bakışları hiç iyi değildi. Çatık kaşlarımla ellerimi yumruk yaptım. Kocamın eski sevgilisiyle yüz yüze gelmek gerçekten de berbattı. Titrek ve temkinli bir nefesle başını kaldırdı. “Hiç uzatmaya gerek yok! Geldiğim gibi gidiyorum. Cinli şehriniz de, mutluluğunuz da sizin olsun! Başlarım intikamına!”
Ve sonra… sanki rüzgâr gibi yanımızdan esti geçti. Ayak sesleri mermerde kaybolduğunda Cihan Ali ve ben, donmuş bi
