KARDELEN
Kuaför saçımı tararken aynada kendime bakıyordum ama gözümden yansıyan şey, ne saçın modeli ne de yapılan makyajdı. Sanki başka bir yüz bakıyordu bana… Korkmuş, yorgun ve fazlasıyla düşünceli bir yüz.
Yanağıma uygulanan fırçanın hareketini hissettim ama hissetmemiş gibi davrandım. İçimde fırtınalar kopuyordu. Cihan Ali’nin başına gelenler, hâlâ ortada olmaması, bir iz yok, bir haber yok… Bedenim hazırlanıyor ama ruhum darmadağın. Saçımın topuzu ne kadar düzgün olursa olsun içim tel tel dağılmıştı. Kenardan tarayarak daha da sıkı yapıyorlardı.
Tam o sırada, aynada beliren gölgeyle irkildim. Yeşim yanıma gelmişti. Elini omzuma koyduğunda, o sıcaklık sanki içimdeki korkunun küçük bir parçasını eritmeye başladı.
“Korkma lütfen,” dedi usulca. Sesi sakindi ama içinde bir güven vardı
