"Neden ki?"
"Şimdi Çağın'cığım, güzeller güzeli kızım... Şöyle düşün bir tanem, sen mesaj yazarken cümlelerin sonuna üç nokta koyunca hiçbir şey ifade etmiyor."
"Sen şuna, 'Sövüyormuşsun gibi hissediyorum.' desene Baha."
Yalçın abi önündeki gül reçelinden çatalıyla alıp ağzına attığında Baha abi ona ters ters bakıp bana geri dönmüştü. Yalçın abi Baha abiye omuz silkip yemek yemeye devam ettiğinde bende önümdeki patates kızartmalarına çatalımı geçirmiştim.
"Öyle demeyelim de..."
"Bana diyorsun sen yapıyorsun Sivaslı. Kaçtır cümlelerinin sonunu getirmiyorsun, hep duraksıyorsun. Hayır sen alıngan olabilirsin ama ben daha alınganım."
Her sabah rutinimiz olan herhangi bir konuda tartışmaya da başladığımıza göre güne her zamanki gibi asabi başlayan bir Çağın olacaktı bugün. Ama benim
