"Çağın?"
Üstüme giyinmem için bir hırka daha uzatan Bulut'a ciddi mi diye bakmaya başladım. Eskimolar gibi hissediyordum kendimi. Sanki yataktan dışarısı karlıydı ve ben oraya adımımı atar atmaz donacaktım. Bulut ise üşümemem için bana yorganla geziyormuşum hissiyatı vermeye çalışıyordu.
"Hadi, daha kahvaltı için aşağıya ineceksin."
Elindekini elime tutuşturup odanın dışına çıktığında üç kat olan üstüme, en geniş hırkamı da geçirmiştim. Konu Bulut'sa itiraz edemiyorum da, hep bir bildiği vardı.
Yatağımın üstünde oturmayı bırakıp ayağa kalktım. Sabahın erken saatlerinde bu eve gelmişti Bulut. Başta gelir gelmez yemeğin odama geleceğini söylese de, sonra ben bunu istemeyince zorluk çıkarmadan kabullenmişti. Sadece vicdan yaptığını anlayabiliyorum, ama bu kadarına gerek yoktu.
Tamam sahi
