"Neden evdeyiz Bulut?"
Başımı koltuktan aşağıya sarkıtığımda bana bakmıştı. Sonra da kucağımdaki kedime. Gülümseyip altındaki minderlerin üstünde biraz kıpırandı. Kollarını başının altına koyup tavana bakmaya başladığında bende onun gibi tavana bakmaya başlamıştım.
Tabii bunu yapmadan önce başımı yastığa geri koymayı ihmal etmemiştim. Diğer türlü biraz garip gözükürdü.
"Bir şey bekliyoruz Çağın."
"Ne bekliyoruz?" sanki sorumun cevabını tavandaymış gibi oraya bakmaya devam edip sözlerime devam ettim. "Yoksa bir planın mı yok?" sorum bittiği gibi sessizlik geri dönmüştü.
Ben, o bugün evime planı anlatmaya geldi sanıyordum. Ama tıpkı ilk planın olduğu günkü gibi oldukça rahattı. Geldiği saniye bir süre film izlemiş, portakal suyu içmişti. Ben de kendisine eşlik etmiştim. Devamında da ay
