Elimdeki kahveden bir yudum alırken saatlerdir yaptığım gibi salonun büyük camından karla kaplı bahçeyi izlemeye devam ettim.
Her akşam olduğu gibi bu akşam da uykum beni terk etmiş, içimdeki canavarlarla yalnız yüzleşmeme sebep olmuştu.
Bu eve geleli 2 hafta olmuştu ve ben o 2 haftada günlük en fazla 2 saat uyku uyuyabiliyordum. Annem ve kardeşim güvende olsa da her an bir şey olacak korkusu yüzünden bir türlü uyuyamıyordum.
Gözümü her kapattığımda ya Erdi ile ya da patronla uğraşıyordum. Belki ellerinden kurtulmuştum ama zihnimi bir türlü onlardan kurtaramamıştım.
Neyse ki annemin ve kardeşimin keyfi benim aksime yerindeydi. Ertuğrul çocuk olduğu için ortama hemen adapte olmuş, devamlı çevresinde pervane olan insanlar sayesinde mutluydu.
Annemin ise tedavisi başlamıştı. Haftanın 3 g
