Bu sabah yaşadığımız stres şu an ki stresin yanında hiç kalırdı. Abimlerden hemen sonra eve gelmiştik. Kadir de bu akşam bizimle birlikte geleceği için hazırlanmak için eve gitmişti. Babam siyah çizgili takımının içine beyaz gömleğini giymiş, Bir türlü bağlayamadığı kravatıyla aşağı inmişti.
Annem ise çoktan hazırlanmış son kontrolleri yapıyordu.
"Kızım şu kravatımı bağlayabilir misin? Bir türlü öğrenemedim gitti." Babama tebessüm ederek elindeki kravatı aldım.
"Sen rica edersin de ben bağlamaz mıyım babaların en yakışıklısı." Babam gülümseyerek yanağımı usulca sevdi.
"Gerçekten turşunu kuracağım. Seni kimseye vermeyeceğim." Kıkır kıkır bir şekilde süzülerek babamın boynuna taktığım kravatı düzelttim.
"Ya ama aşık olursam?" diye sordum.
"Aşık olmayı unut sen." Abim merdivenlerden i
