DENİZ KURTBEY
Hayatımın en güzel yılları şüphesiz çocukluk yıllarımdı. Etrafımdaki sahtelikleri anlamadığım ve bunun için üzlmediğim yıllar...
İnsanların davranışlarının altında başka bir anlam aramadığım yıllar.
Sahi, ne zaman insanların kötü olabileceğine dair içimde şüpheler uyanmaya başlamıştı. Hatırlamıyorum... Ama saf kötülükle karşılaştığım günü çok iyi hatırlıyorum.
Garip bir şekilde o gün sadece yaşadığımız korkunç olayı değil Gamze ile geçirdiğimiz o güzel günün her anını, aramızda geçen her konuşmayı, her şakalaşmayı da en ince ayrıntısına kadar hatırlıyorum.
İnsan sadece başına gelen kötü olayları değil sıradan olayları da en ince ayrıntısına kadar hatırlayabilse keşke...
O sıradan, basit, günlük hatıralar aslında içinde iken hiç de önemli değilmiş gibi gelse de geriye
