GÜNÜMÜZ
KERİM KURTBEY
Başımın ağrısıyla gözlerimi kırpıştırarak uyanmaya çalışıyordum. Nerede olduğumu fark etmem çok uzun sürmedi.
Dün akşam Deniz kızının bana söyledikleriyle ezildiğim koltukta uzanıyordum. Önümde duran orta sehpada su ve ilaç vardı. Her zaman bu kadar düşünceli biri olmuştu ve yine bu halinden vazgeçmemişti.
Benim onun hayatında mahvettiğim şeyleri düşündüğümde bu kadar nezaketi bile hak etmediğimin farkındaydım.
Yerimden doğrulup ilacı ve suyu elime aldığımda içeriden gelen tıkırtıları fark ettim. İlacı ve suyu içince ayaklanmak istedim ama şu an onun karşısına geçmeye pek cesaretim yoktu.
Dün onu bulduğumu anladığım andan itibaren yaşadığım mutluluğun yerinde artık hüzün vardı. Elbette onu bulmak benim için ilk adımdı ama bunun sonrasını artık düşündüğüm gibi y
