5 YIL ÖNCE
KERİM KURTBEY
Murat ile telefonda konuştuktan sonra bulundukları kafeye gitmem çok uzun sürmedi, çünkü burası Muğla. Hepi topu iki işlek cadde var insanların gittiği. Kafeye girdiğim anda bizim küçümeni kendine bela okurken duydum: "Bela okuma kendine" diye ortama giriş yaptım.
Arkadan gördüğüm kadarıyla sesimi duyunca dikleşti, sanırım biraz ürktü. "Korkuttum mu?" derken Murat'ın yanındaki boş sandalyeye oturdum. "Ne korkucam, boşluğuma geldi." dediği zaman ben de hafif gülümseyerek "tabi kim korkutabilir bizim karate kid Deniz'i" dedim. Gözünü kısarak bana baktı. Sanki kötü bir şey yaptım.
Murat ve Derya'yla da selamlaştıktan sonra birer kahve içtik. Sohbet ederken Deniz'in bir adamı daha nasıl kaçırttığından bahsettiler. Deniz ise göz devirip umursamaz mimikler yapıyordu
